Bij mijn eerste pogingen had ik niet het gevoel dat mijn leven er op dat moment makkeljker, laat staan eenvoudiger op geworden was. Ik kreeg eerst de openbare netvibes voor me, en dacht is dit het nu... Totdat het tot mij doordrong dat ik moest inloggen voor mijn eigen, "persoonlijke" Netvibespagina.
Voorlopige conclusies: toch weer een platform erbij, het is zeker nog niet ingesleten in mijn "way of live".
Tja en hoe zit het de slogan, is mij leven eenvoudiger geworden? Eerst een definitie van leven:
Leven is een open fysico-chemisch systeem dat door middel van uitwisseling van energie en materie met de omgeving en door een inwendig metabolisme in staat is om zich in stand te houden, te groeien, zich voort te planten en zich aan te passen aan veranderingen in de omgeving, zowel op korte (fysiologisch adaptatie) als op lange termijn (evolutie).
Ben ik beter uitgerust om te functioneren binnen het fysico-chemisch systeem nu ik RSS gebruik? Wordt mijn leven eenvoudiger? Het antwoord is (voorlopig?) nee. Ik heb nog niet de kracht achter RSS kunnen ontdekken die de titel van dit ding zou kunnen rechtvaardigen. Een simpeler leven begint bij jezelf...
4 opmerkingen:
Simpel leven ... mmm ... interessant. Hoe sta je tegenover de gedachte dat het omarmen van RSS misschien wel een noodzaak is? Je kan immers betogen dat zich op dit moment dusdanige veranderingen voordoen in de omgeving dat aanpassingen onontkoombaar zijn, wil het fysico-chemische systeem dat wij westerse mens noemen in stand kunnen blijven. (wat een zin hè. Volgens mij klopt-ie ook nog).
Ja ,maar dan zou je kunnen stellen:is RSS-functionaliteit dermate essentieel cq. onmisbaar dat als we we er geen gebruik van zouden maken, wij dan dus ook niet meer zouden kunnen functioneren (binnen welke systeem dan ook:
danwel binnen je werk/vakgebied, maatschappelijk of evolutionair-biologisch. ;-)
Daarbij komt ook: als het noodzaak is dan zouden we RSS wel omarmen. Het feit dat we het niet omarmen betekend dan dus dat RSS niet noodzakelijk is.
Trek je dit weer door dan zijn klaarblijkelijk de veranderingen die zich voordoen, niet van dermate belang dat 'men' de noodzaak heeft om RSS te omarmen.
Als hier de evolutiewetten gelden, dan zou het niet-omarmen van RSS er ook op kunnen duiden dat we unfit for survival zijn. Het lastige is natuurlijk dat je daar pas achter komt als je al met uitsterven wordt bedreigd.
Hmmm... zo'n diepzinnige ontleding van de titel van dit Ding, heb ik nog niet eerder gelezen! Het mechanisme op zich zal je leven niet veel eenvoudiger maken, maar misschien wel de feeds die ermee ontvangt. Denk je eens in hoeveel tijd je kunt besparen door alleen maar datgene te ontvangen wat je interesseert, of waar je naar op zoek bent.
Je leest op wel dat RSS dood is en door Twitter wordt ingehaald. Wordt het leven nu weer ingewikkelder? Zucht...
Een reactie posten